Poznań, Piła

2026_05_02   Piła

Piła – bez rynku czy choćby centralnego placu, bez  historycznej zabudowy jest pozbawiona  charakteru. Po II wojnie światowej miasto zniszczone w 70 procentach musiało określić siebie na nowo. Niestety nie miało szczęścia do przemyślanej wizji urbanistycznej i jest zbiorem rewitalizowanych kamienic (niewiele), przytłaczających bloków-klocków (w przewadze) i szerokich ulic a właściwie traktów komunikacyjnych. Mimo wszystko miasto zaskarbia sympatię kolorami elewacji, dbałością o czystość i muralami. Jest to też miejsce urodzin Stanisława Staszica z niewielkim muzeum w jego rodzinnym domu. Stasiu – jak tu mówią, ma  swoją ławeczkę w centralnym punkcie miasta.  Miasto jest przepięknie usytuowane w ramionach rzeki Gwdy, otoczone gęstymi lasami oraz licznymi jeziorami. Nazwa miejscowości pochodzi prawdopodobnie od tartaku (piły) eksploatującego okoliczne puszcze w XIV wieku. Schneidemühl – niemiecka nazwa miasta w latach 1772 -1945. Jedną z największych atrakcji jest Park na Wyspie, położony między dwoma ramionami Gwdy, gdzie odbywają się koncerty i festyny. Atrakcją  są liczne stawy hodowlane w własnymi smażalniami. Miętus smakował wybornie

Muzeum S.Staszica.                        Obok: absolwent i patron krakowskiej AGH w jednej ławce 🙂

Szkoła policyjna w poniemieckim budynku.

Gigantyczny hotel Gromada przegląda się w nurtach rzeki Gwda

Ciekawy  mural dawnej Piły.

2026_05_01        Poznań

Miasto uznawane jest za kolebkę polskiej państwowości. Na Ostrowie Tumskim prawdopodobnie odbył się chrzest Polski. Koniecznie trzeba spróbować rogali świętomarcińskich i zobaczyć:

Stary Rynek – centralny punkt miasta z charakterystycznymi kolorowymi kamieniczkami i renesansowym Ratuszem. Codziennie o 12:00 gromadzą się tłumy, by zobaczyć słynne poznańskie koziołki trykające się na wieży. Nie sprawdziłem – ratusz i wieża w remoncie.

Zamek Królewski – wzniesiony na Górze Przemysła, był jedną z najważniejszych rezydencji królów Polski; to tutaj prawdopodobnie ustanowiono polskie godło – Orła Białego. Choć zniszczony podczas wojny, został odbudowany i dziś mieści Muzeum Sztuk Użytkowych i wieżę widokową na miasto.

Zamek Cesarski – monumentalna budowla powstała na początku XX wieku dla niemieckiego cesarza Wilhelma II jako symbol panowania pruskiego. Jest jedną z najmłodszych rezydencji monarszych w Europie, a obecnie służy Centrum Kultury ZAMEK. Zwalisty, po niemiecku solidny, nieciekawy.

Bazylika archikatedralna – położona na Ostrowie Tumskim, jest najstarszą katedrą w Polsce i miejscem pochówku pierwszych władców: Mieszka I i Bolesława Chrobrego. To fundament polskiej państwowości, pełen cennych dzieł sztuki, w tym Złotej Kaplicy. Tu zaczyna się Trakt Królewski.

Kościół Farny – perła baroku, uważana za jeden z najpiękniejszych kościołów w tej części Europy. Wnętrze zachwyca bogactwem zdobień, ogromnymi organami Friedricha Ladegasta oraz doskonałą akustyką, dzięki której regularnie odbywają się tu koncerty. 

Stary Browar – jego rewitalizacja to jeden z najbardziej spektakularnych przykładów adaptacji architektury poprzemysłowej w Polsce. Proces ten przekształcił XIX-wieczny Browar Huggerów w nowoczesne Centrum Sztuki i Biznesu, łączące historyczną ceglaną zabudowę z nowoczesnym designem, przestrzeń handlową z galeriami sztuki.  Uznany za najlepszy poznański budynek. Robi wrażenie!

Miasto piękne i pewnie warte bliższego poznania. Dziwi trochę kilka pustostanów w ścisłym centrum (choćby były szpital na ul Szkolnej) ale może oszczędni poznaniacy dopiero zbierają fundusze na rewitalizację bo wykosztowali się na remont ratusza?