Wrocław

D#1

D#2

 

Wrocław piękne i dynamiczne miasto z unikalnym klimatem tworzonym przez wyjątkową architekturę i przepływającą Odrę. To miasto mostów i wysp, w którym historia płynnie łączy się z nowoczesnością, a jego modernistyczne dziedzictwo należy do najważniejszych w Europie. To ludzie otwarci na świat, czerpiący inspirację z jego historii ale budujący już swoją. To prężny ośrodek naukowy, centrum przemysłu i nowoczesnych technologii. 

Hala Stulecia – perła modernizmu zaprojektowana przez Maxa Berga i wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Ta monumentalna, żelbetowa konstrukcja od ponad wieku zachwyca swoją potężną kopułą i stanowi tętniące życiem serce wrocławskiej kultury. Świetne muzeum multimedialne prezentuje kontekst historyczny i techniczny budowy Hali.
 
Pawilon Czterech Kopuł mieści  Muzeum Sztuki Współczesnej. Budynek zaprojektował wybitny architekt Hans Poelzig w latach 1912–1913. Wraz z sąsiednią Halą Stulecia jest on wpisany na listę UNESCO. W latach 1953–2009 budynek należał do Wytwórni Filmów Fabularnych. Kręcono w nim kultowe polskie filmy, m.in. „Sami swoi” oraz „Popiół i diament”.
Wrocławska Fontanna Multimedialna znajduje się na malowniczej Pergoli, tuż obok Hali Stulecia. Jest to największy tego typu obiekt w Polsce. Pokazy dzienne i wieczorne z efekta świetlnymi i dźwiękowymi.

Park Szczytnicki,  ukryta w nim świątynia to modrzewiowy Kościół św. Jana Nepomucena (nie pełni już funkcji sakralnych). Pochodzi on z przełomu XVI i XVII wieku. Po generalnym remoncie działa tam Otwarta Przestrzeń Kultury – bezpłatne miejsce spotkań, w którym odbywają się kameralne koncerty, wystawy sztuki i warsztaty.

WuWA  – wzorcowe osiedle mieszkaniowe wzniesione w 1929 roku tuż obok Hali Stulecia. Powstało jako odważny eksperyment architektury modernistycznej, mający na celu zaprojektowanie tanich, funkcjonalnych i pełnych światła mieszkań dla ludności miejskiej.

Sępolno – przedwojenne, modernistyczne osiedle mieszkaniowe zlokalizowane we wschodniej części Wrocławia, niedaleko Hali Stulecia. Jego układ urbanistyczny, zaprojektowany przez wybitnych architektów (m.in. Paula Heima i Alberta Kemptera), rzeczywiście przypomina z lotu ptaka sylwetkę czarnego orła dolnośląskiego. Koncepcja miasta-ogrodu: osiedle powstało w myśl idei E. Howarda. Miało zapewnić mieszkańcom maksymalną ilość zieleni, światła i przestrzeni.     Fot. Artur Kowalczyk, Polska Zachwyca

 

Odra – rzeka to skarb dla miasta. Jej ramiona i kanały tworzą malowniczy krajobraz kilkunastu wysp połączonych ponad setką mostów, a nadrzeczne bulwary stanowią naturalne, zielone otoczenie dla  historycznego kompleksu. 

Rynek we Wrocławiu to jeden z największych i najpiękniejszych placów targowych w Europie (mierzy 213 na 178 metrów). Jego centralnym punktem jest monumentalny Stary Ratusz – unikalny zabytek architektury gotyckiej i renesansowej, którego budowa trwała około 250 lat (od końca XIII do połowy XVI wieku). Zachwyca bogato zdobioną fasadą wschodnią z zabytkowym zegarem astronomicznym z 1580 roku oraz wieżą o wysokości 66 metrów, na której wisi najstarszy czynny dzwon zegarowy w Polsce (z 1368 roku). W podziemiach budynku działa najstarsza restauracja w Europie, która serwuje piwo i posiłki od 1273 roku. Gościły w niej takie osobistości jak Fryderyk Chopin, Johann Wolfgang von Goethe czy Pablo Picasso.

 

 

Jaś i Małgosia, dwa małe, połączone barokową arkadą domki altarystów, które strzegą wejścia na plac przy potężnym kościele garnizonowym św. Elżbiety. 

Krasnale, historia krasnali zaczęła się w czasach stanu wojennego. Pomarańczowa Alternatywa prowadzona przez  „Majora” Fydrycha zaczęła malować krasnale techniką szablonową.  Krasnal stał się symbolem pokojowego i absurdalnego kpienia z komunistycznej władzy. Oficjalny początek współczesnego szlaku dali lokalni urzędnicy i rzeźbiarz Tomasz Moczek, który ustawił w przestrzeni miejskiej pierwszych 5 małych skrzatów z brązu. Zgodnie z rejestrem miejskim na ulicach Wrocławia mieszka dokładnie 1045 krasnali.
©
Uniwersytet Wrocławski – założony w 1702 roku przez cesarza Leopolda I Habsburga jako Akademia Leopoldyńska. Z uczelnią związanych było dziewięciu zdobywców Nagrody Nobla, m.in.  Max Born (fizyka, pionier mechaniki kwantowej).

Aula Leopoldina – Wielka Sala Reprezentacyjna. To największa i najbardziej luksusowa świecka sala barokowa w Polsce (wybudowana w latach 1728–1732). Wnętrze zostało zaprojektowane jako spójna, iluzjonistyczna kompozycja (tzw. theatrum sacrum), dzieląca się na trzy strefy. Podium: Miejsce dla władz uczelni, nad którym dominuje rzeźba fundatora – cesarza Leopolda I, w otoczeniu alegorii Roztropności i Sprawiedliwości. Audytorium: Przestrzeń z rzeźbionymi ławami dla profesorów i studentów, nad którymi na suficie rozciągają się freski przedstawiające m.in. Apoteozę Bożej Mądrości. Empora muzyczna: Tył sali wsparty na rzeźbionych atlasach, przeznaczony dla chóru i muzyków.

Mocna Grupa Turystyczno – Rekreacyjna

Zdjęcia Beaty, Mirki i Moniki